Zaanslag 2008
Hieronder een kleine impressie van de Slag om de Zaan. Divers foto en filmmateriaal is beschikbaar gesteld door onze fans.
компютри втора употребаBovenstaande foto's zijn gemaakt door Janneke Pepers!
Hier nog een linkje naar een filmpje van onze start; Het filmpje werd gemaakt door Petra Lubbers (roeiteam de Huysman)
De volgende presentatie van het Zaanslag avontuur van de 7 dollen ziet u hier. De foto's in de presentatie werden gemaakt door Petra Lubbers en Paul Walter.
Harlingen - Terschelling 2008
Na het eerste succes in IJmuiden gingen we actief op zoek naar twee gastroeisters om de HT dit jaar mee te kunnen roeien. In IJmuiden hoorden we dat Zwaantje uit het team van de Garuda misschien wel met ons mee wilde roeien. Ron heeft de contacten gelegd en inderdaad één plaats werd opgevuld in de sloep. Door veel heen en weer gebel door Wieke en Ron lukte het uiteindelijk ook om Diana van de Zeesteeg op een lege plek in onze sloep te krijgen. Nu zaten we in een luxe positie. We hadden zelf een reserve; Oxana. Op donderdag 1 mei hebben we de sloep naar Harlingen gereden en te water gelaten bij de boothelling in de Willemshaven. Dank zij onze super trouwe fans Hans en Margreet vonden we ook nog een overnachtingplaats in Harlingen. Zij waren speciaal voor ons met de eigen boot naar Harlingen gevaren om ons van een slaapplaats te voorzien voor de nacht. Maar goed ook, want het kampeerplan wat we in gedachten hadden zou niet zo'n succes geweest zijn in de stromende regen die ons teisterde. Wij regelden bij de HT organisatie dat deze twee lieverds met hun boot onze volgboot werden. Op die manier zouden ze ook op Terschelling in de haven kunnen liggen om daar nog een nachtje kunnen blijven. We konden nu relaxen en hoefden op vrijdagochtend pas om 5 uur op te staan in plaats van om 03:00 uur.Zo tegen 6 uur arriveerden we bij het sloepje wat nog keurig tegen een vistrawler en de volgboot van de havendienst Amsterdam afgemeerd lag. Inmiddels wel ondergescheten door een aantal brutale vogels natuurlijk. Het was nog koud zo vroeg in de ochtend. Een veel gehoorde vraag is dan; "Wat trek ik aan?" Lange mouwen, korte mouwen? Nou toch maar korte mouwen, want er is veel zon voorspeld en een zuid tot zuidoostenwindje kracht 3-4. Grote delen van de tocht zullen dus met de wind in de kont en stroom mee geschieden.Eerst even kennis maken met onze gastroeisters, Zwaantje en Diana. Ron bedankte hen al bij voorbaat voor hun sportieve instelling en moed om bij een ander team in een voor hen vreemde sloep te stappen. Na de introductie namen we afscheid van onze reserve Oxana, die nu haar eigen plan kan trekken voor het weekend. Een paar dagen Duitsland is ook leuk, toch? Wij gingen inroeien. Voor de gastroeisters, beiden aan stuurboord gezeten, best even wennen. Diana heeft met ons team vorig jaar al een keer meegeroeid, dus wist nog wel een beetje hoe dat voelde. Beide dames waren super enthousiast en lekker gemotiveerd. Ook nog even een startje oefenen. Dat was helemaal even wennen en na twee keer oefenen mochten we voor het 'echhie'. Om 07:30 uur precies viel ons startschot. Filmpje van de start Meteen lagen we al overhoop met de jongens van de brandweer, die geen duimbreed wilden wijken en echt in de weg lagen. Veel gevloek voordat wij onze ideale lijn konden opzoeken. Doordat we nog best wat stroming tegen hadden, was het traject 1 (Ron verdeeld de HT altijd in 7 trajecten) langs de pollendam weer een lastig stukje. We namen hier wel een enorme voorsprong op de rest van het wedstrijdveld. Heel langzaam zagen we onze concurrenten in de mist verdwijnen. Op traject 2 kwamen we anders op de golven te liggen, dat was een stukje aangenamer roeien. Maar onze voorsprong begon toen ook te slinken doordat we het voordeel van de stroom tegen kwijt waren. Op traject 3 werd het weer lastiger, vooral om het stukje tussen de boeien BS6 en BS8 te overwinnen. Door de stroming word je de verkeerde kant uit gezet en de stuurman moet dan flink corrigeren om de boei nog te kunnen ronden. Het lukte, maar het ging wel gepaard met een flink aantal oerkreten. Toch maar goed dat Ron de 'dollenverdelger' mee had genomen om onze verhitte koppies te kunnen koelen. Onze gastroeisters moesten er wel om lachen, wie spuit er nou zijn roeisters nat met een plantenspuit? Bijna 5 kwartier na onze start verloren we onze kop positie aan de Berend Koster die met behoorlijke vaart passeerde. Dat was te verwachten, maar leuk is het niet. filmpje gemaakt vanuit de Veerboot op weg naar Terschelling. Met dank aan Ronald van Malsen Helaas worden we op het laatste rechte stuk voor de ingang van de haven ingehaald door de dames van de Danser. Ron stuurt ons krap onder een drooggevallen plaat langs om zo min mogelijk last te hebben van de tegenstroom. Aangekomen voor de haveningang zweept Ron het publiek op om toch vooral ook te juichen voor ons! En dat doen ze braaf! Goed om te horen! Op de kade staat een juichende mensenmassa. We zetten nog even aan voor een kortere sprint als we verwachten, Het overvalt de stuurman ook een beetje. De finishlijn kwam iets sneller als verwacht. Met de laatste kracht passeren we na 32 1/2 kilometer roeien de finish lijn. We zijn uitgevloerd, ik heb zin om te zwemmen. Het laatste stuk was zo warm! En dan hebben we ook nog geen champagne aan boord! Maar goed, een appel met een vleugje waddenzeezout doet ook wonderen merk ik!4 uur en 25 minuten hebben we op onze horloges staan. We zijn binnengekomen als 2e zesriemer wat best een bijzonder gevoel geeft. Trots zijn we op onze stuurman en op elkaar. En bijzonder woord van dank aan onze twee gasten Zwaantje en Diana. De laatste roeide haar eerste HT. Super gedaan meiden. Na de finishlijn liggen alle sloepen gebroederlijk naast elkaar. Het is een kakofonie van geluid en een bonte kleurenschakering. Iedereen likt zijn of haar wonden. Sommigen doen dat met een biertje, anderen liggen uitgeput om zich heen te kijken. Vanuit het publiek hoorden we Margreet ons toeschreeuwen. Elders op de kade een collega van Linda, die speciaal gekomen was om Linda zich te zien inspannen met de rest van de Zeven Dollen. Leuk dat je er was Dennis! En reken maar dat we jou moed in zullen spreken als je in juni 2 keer de alpe D'Huez gaat beklimmen en dat ook nog voor een goed doel! Top prestatie
r aan de grond te lopen. Achter me hoor ik de dames diverse keren "Grond" roepen en ook aan bakboord klinkt het als een soort echo door. We schrapen met de kiel en het roer in de hoogste stand over de bodem van de Waddenzee. Toch altijd weer heel bijzonder, maar wel lastig roeien. Je wordt er erg door afgeleid, terwijl je volle kracht moet roeien omdat de stroom hier weer tegen loopt. Het gaat dus maar heel langzaam. Op dit traject 6 worden we ook gedubbeld door het team van Gaan 87 uit Zaandam, nadat we aan het begin van het Schuitengat al werden begroet door de Huysman uit Wormerveer.Toch altijd weer leuk hoe de jongens ons nog even aanmoedigen voor het laatste stuk.
Na een half uurtje uitpuffen, kregen we toestemming van de havenmeester om verder te roeien. De sloep moet weer uit het water en wij willen douchen. Onze sloep gaat mee met het Wadden Transport, dus daar meren wij af in afwachting van wat er gebeuren gaat. De meiden gaan douchen, maar eerst krijgen we koffie of thee van Margreet. Heerlijk, zo'n lekker warm drankje! Margreet weet na 13 HT's roeien natuurlijk precies hoe het allemaal voelt. Ron en ik nemen de wacht bij de sloep. Dat je die beter niet onbeheerd achter kunt laten kwam Ron na een kwartiertje koffie drinken op de kade, wel achter. De sloep lag voor een kwart vol zeewater! De uitlaat van de naastgelegen motorboot spuugde al zijn koelwater in ons mooie sloepje. En daarom heb je nou een pomp aan boord. Dus ook onze stuurman heeft zijn spieren goed moeten gebruiken.Uiteindelijk belandde ons sloepje netjes op de trailer. Vanaf dat moment tot aan zaterdagavond 20:00 uur waren we in het ongewisse over onze prestatie. Ja, het voelde allemaal wel goed aan, maar op welke plek zijn we geëindigd? Op Zaterdagavond kwam het verlossende woord. Allereerst werd Ron op het podium geroepen omdat hij al 10 keer aan de HT had meegedaan. Hij kreeg een medaille. Hij kon bijna blijven staan voor het ophalen van de 10de prijs. Van de 29 damessloepen zijn we op de 10e plaats geëindigd! Wat een super gevoel geeft dat. En wat jammer dat Zwaantje, Diana, Linda en Wieke er niet meer waren. Jeanet, Ron en ik hebben er samen een klein feestje van gemaakt.